Zakupy za granicą: jak sprawdzać etykiety żywności w obcym języku
Jak rozumieć etykiety żywności w obcym języku: kluczowe słowa, E-numery i Nutri-Score za granicą, podróże z alergią pokarmową i skanowanie produktów.
Zespół redakcyjny Green PointZaktualizowano: Czas czytania: 6 minNajważniejsze informacje
- Przed podróżą naucz się kilku kluczowych słów: nazw swoich alergenów, „może zawierać”, cukier, sól oraz lokalnych określeń składników, których unikasz.
- Niektóre rzeczy wyglądają wszędzie tak samo: E-numery są wspólne w całej UE, a litery Nutri-Score wyglądają tak samo w każdym kraju, który go stosuje.
- Noś ze sobą kartę alergiczną z tłumaczeniem i nigdy nie polegaj wyłącznie na tłumaczeniu maszynowym w kwestii alergenów.
- Aplikacja skanera, taka jak Green Point, pokazuje oceny i wskaźniki w Twoim języku, ale tekst składu pozostaje taki, jak wydrukowano, więc podróżujący alergicy nadal muszą sprawdzać opakowanie.
Na tej stronie
Aby sprawdzić etykiety żywności w obcym języku, naucz się lokalnych słów oznaczających Twoje alergeny i kluczowe składniki odżywcze, szukaj symboli takich samych wszędzie (E-numery, litery Nutri-Score, logo ekologiczne) i skorzystaj z aplikacji skanera, która pokaże oceny i wskaźniki składników odżywczych w Twoim języku. Jeśli masz alergię pokarmową, noś kartę z tłumaczeniem i zawsze sprawdzaj samo opakowanie.
Dlaczego etykiety żywności za granicą są trudne
Etykiety muszą być w języku zrozumiałym dla lokalnych klientów, więc w innym kraju możesz trafić na skład, którego nie przeczytasz, nieznane nazwy produktów i inne zasady etykietowania. Główne trudności to:
- Język: skład, alergeny i ostrzeżenia są w języku lokalnym, czasem w innym alfabecie.
- Inne przepisy o alergenach: UE i Wielka Brytania regulują 14 głównych alergenów, USA dziewięć, a inne kraje mają własne listy.
- Inne formaty wartości odżywczych: na 100 g w Europie, na porcję z % dziennej wartości w USA.
- Lokalne składniki i receptury: znana marka może mieć w innym kraju inną recepturę.
Jak zrozumieć etykiety żywności za granicą: co jest wszędzie takie samo
E-numery
W UE zatwierdzone dodatki mają w każdym kraju ten sam E-numer, niezależnie od języka. Na etykiecie każdy dodatek jest poprzedzony nazwą funkcji (na przykład barwnik, konserwant lub substancja słodząca), a po niej następuje jego nazwa lub E-numer. Dlatego E330 to kwas cytrynowy w Hiszpanii, Polsce i Szwecji. Niektóre kraje spoza Europy, takie jak Australia i Nowa Zelandia, używają tych samych międzynarodowych numerów bez „E”, a USA wymieniają dodatki z nazwy. Nasz poradnik o E-numerach i dodatkach do żywności wyjaśnia główne grupy.
Nutri-Score
Oznaczenie Nutri-Score od A do E wprowadzono we Francji i jest zalecane w Belgii, Szwajcarii, Niemczech, Hiszpanii, Holandii i Luksemburgu. Jest dobrowolne, więc nie każdy produkt je ma, ale tam, gdzie się pojawia, litery i kolory znaczą to samo w każdym języku. Zobacz czym jest Nutri-Score, aby dowiedzieć się, jak jest obliczany.
Liczby i logo
Tabele wartości odżywczych w całej Europie mają podobny układ i te same jednostki, więc możesz porównywać cukier, sól i tłuszcz na 100 g, nawet jeśli nie rozumiesz słów. Unijne logo produktu ekologicznego również wygląda tak samo w każdym państwie członkowskim.
Kluczowe słowa do nauczenia przed podróżą
Zapisz lub zapamiętaj te słowa w języku lokalnym przed wyjazdem:
| Czego szukać | Dlaczego to ważne | Gdzie się pojawia |
|---|---|---|
| Twoje alergeny (np. orzeszki ziemne, mleko, gluten) | Alergeny użyte jako składniki są wyróżnione w składzie w UE i Wielkiej Brytanii, często pogrubieniem | Skład |
| „Może zawierać” / „śladowe ilości” | Zapobiegawcze ostrzeżenia o zanieczyszczeniu krzyżowym | Po składzie |
| Składniki | Pozwala znaleźć listę składników | Tył opakowania |
| Cukry, sól, tłuszcze nasycone | Kluczowe wiersze tabeli wartości odżywczych | Tabela wartości odżywczych |
| Słowa określające składniki, których unikasz (żelatyna, wieprzowina, alkohol) | Ze względu na wybory dietetyczne, religijne lub etyczne | Skład |
| Najlepiej spożyć przed / spożyć do | Termin „spożyć do” dotyczy bezpieczeństwa, a „najlepiej spożyć przed” jakości | Wieczko, góra lub bok opakowania |
Podróżowanie z alergią pokarmową
Etykietowanie alergenów różni się w zależności od kraju, podobnie jak lista alergenów, które trzeba deklarować. Żywność sprzedawana jako „ten sam produkt” co w domu może być za granicą wytwarzana w innym zakładzie. Pomagają te kroki:
- Porozmawiaj z alergologiem przed podróżą, zwłaszcza o lekach ratunkowych i o tym, ile autowstrzykiwaczy zabrać, jeśli Ci je przepisano.
- Noś kartę alergiczną z tłumaczeniem (czasem zwaną kartą dla kucharza) w języku lokalnym, która wymienia Twoje alergeny i wyjaśnia, że nawet śladowe ilości mogą być niebezpieczne. Możesz kupić karty profesjonalnie przetłumaczone lub poprosić o tłumaczenie zaufaną osobę.
- Naucz się lokalnych słów oznaczających swoje alergeny oraz „może zawierać”. Nasz poradnik o tym, co oznacza „może zawierać śladowe ilości”, wyjaśnia te ostrzeżenia.
- Sprawdzaj każde opakowanie, nawet znanych marek, ponieważ receptury i zakłady produkcyjne różnią się między krajami.
- Znaj numer alarmowy. W UE numer 112 działa w każdym państwie członkowskim.
- W restauracjach i piekarniach pytaj obsługę: w UE i Wielkiej Brytanii informacje o alergenach muszą być dostępne także dla żywności niepakowanej.
Przegląd tego, co trzeba deklarować w poszczególnych krajach, znajdziesz w naszym poradniku o alergenach na etykietach żywności.
Skanowanie żywności za granicą z Green Point
Skaner kodów kreskowych eliminuje sporo zgadywania. Green Point jest dostępny w 21 językach, a etykiety, oceny i wskaźniki w aplikacji pojawiają się w wybranym przez Ciebie języku. Zeskanuj produkt w zagranicznym supermarkecie, a zobaczysz jego ocenę od A do E, składniki odżywcze ocenione od niskich do wysokich, dodatki z poziomem ryzyka i grupę przetworzenia, wszystko w Twoim języku.
Niezmienione pozostają dane produktu: nazwa produktu i tekst składu zostają takie, jak wydrukowano na opakowaniu, w języku lokalnym. Aplikacja pokazuje też alergeny i ślady zadeklarowane dla produktu oraz informację, czy jest wegański, wegetariański lub wolny od oleju palmowego, ale jeśli masz alergię, nadal powinno się samodzielnie przeczytać lub przetłumaczyć skład.
Jeśli produktu nie ma w bazie, możesz sfotografować jego tabelę wartości odżywczych i przód opakowania, a Green Point obliczy ocenę. Nasz poradnik krok po kroku, jak skanować żywność, by sprawdzić skład, pokazuje wszystkie funkcje.
Najczęściej zadawane pytania
Jak przetłumaczyć etykietę żywności?
Najszybciej za pomocą aplikacji tłumaczącej z aparatu, która nakłada tłumaczenie na etykietę. Pomaga zrozumieć produkt, ale terminy spożywcze i drobny druk bywają błędnie tłumaczone. W przypadku alergenów połącz ją ze słowami poznanymi wcześniej, kartą z tłumaczeniem i, gdy to możliwe, pytaniem do obsługi lub producenta.
Czy etykiety żywności w innych krajach europejskich są po angielsku?
Zwykle nie. Przepisy UE wymagają, by obowiązkowe informacje o żywności były podane w języku, który klienci w kraju sprzedaży łatwo zrozumieją, czyli zwykle w języku lokalnym. Niektóre produkty mają na opakowaniu kilka języków, a na produktach z importu bywa naklejona przetłumaczona naklejka na oryginalnej etykiecie.
Czy produkty z USA mają inne oznaczenia alergenów niż europejskie?
Tak. USA wymagają zadeklarowania dziewięciu głównych alergenów: mleka, jaj, ryb, skorupiaków, orzechów drzewnych, orzeszków ziemnych, pszenicy, soi i sezamu, w składzie lub w komunikacie „Contains”. UE i Wielka Brytania wymieniają 14, dodając seler, gorczycę, łubin, mięczaki, siarczyny i wszystkie zboża zawierające gluten, i wyróżniają je w składzie.
Źródła
- Mandatory food informationEuropean Commission
- Food additivesFood Standards Agency
- Nutri-ScoreSanté publique France
- Food AllergiesU.S. Food and Drug Administration
Większość źródeł jest w języku angielskim.
Ten poradnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady medycznej. Jeśli masz problem ze skórą, alergię lub inną dolegliwość zdrowotną, skonsultuj się z lekarzem, dermatologiem lub dietetykiem. Oceny Green Point i wyniki Skanera Skóry mają charakter informacyjny i nie są diagnozą.
